"Frenchy" zoals hij door Easy Company werd genoemd, kwam uit Noord Smithfield, Rhode Island.
Hij was de jongste uit een gezin van 13 kinderen en groeide op in de heel moeilijke tijd die bekend staat als "De Grote Depressie".

Op 17-jarige leeftijd gaf hij, zoals veel jonge Amerikanen, zijn jeugd op door in 1943 bij het leger te gaan.
Na zijn basis opleiding en zijn paracutisten-training ging hij begin 1944 naar Engeland.

Na aankomst werd hij in februari van dat jaar toegevoegd aan Easy Compagnie van het 506de Parachute Infanterie Regiment van de 101ste Airborne Divisie

Op 19 mei 1944, twee weken voor D-Day werd hij 19 en op 6 juni 1944 sprong hij met de rest van Easy Compagnie boven Normandië.

Hij sprong vanuit hetzelfde vliegtuig (C-47) als Lt. Richard Winters die toen zijn pelotonscommandant was.

Hij landde in een appelboom in het buitengebied van Ste. Mere Eglise. Hij sprak Frans en ging naar een boerderij waar de boer en zijn familie hem vertelden waar hij zich bevond. Zij gaven hem aan de hand van een kaart die hij bij zich had aan in welke richting hij moest gaan.

Frenchy was gedurende 36 uur afgescheiden van de rest van Easy Compagnie.
Nadat hij met ze herenigd was nam hij samen met hen deel aan de gevechten om Carentan.

Na weken gevechten ging Easy Compagnie tijdelijk terug naar Engeland.
In september 1944 werden zij weer opgeroepen om deel te nemen aan "Operatie Market Garden" in Nederland. Daarna vocht daarna in de Slag om de Ardennen die plaatsvond in de winter van 1944-1945.

In Bastogne leed hij aan ernstige gevolgen van zogenaamde trench foot en bevroren benen waardoor hij enkele maanden in een ziekenhuis moest worden opgenomen.
Trenchfoot is een term die ontstaan is in de Eerste Wereldoorlog in de trenches (loopgraven)

Na hersteld te zijn ging hij weer terug naar Easy Compagnie en bracht zijn laatste tijd bij het leger met hen in Oostenrijk door.
In december 1945 werd hij uit de dienst ontslagen waarnba hij terugkeerde naar Rhode Island waar hij zijn vrouw Rita ontmoette en een gezin stichtte.

Hij was trots op zijn diensttijd en vertelde altijd dat hij geen held was maar gewoon zijn plicht deed voor zijn land.

Zijn zoon Jerry:"Toen ik jong was sprak mijn vader heel weinig over de tweede wereldoorlog. Pas nadat de serie Band of Brothers in 2001 was uitgebracht deed hij dat wel."

Frenchy had veel respect voor Richard Winters en Carwood Lipton en sprak met veel waardering over hen.

In juni 2001 werd Frenchy bij de reünie in Parijs en Uthah Beach Normandië weer herenigd met de toen nog overgebleven veteranen van Easy

Hij overleed op 15 januari 2005 en liet zijn vrouw Rita achter met wie hij 57 jaar getrouwd was. Verder zijn kinderen Jerry en Susan, vier kleinkinderen en drie achterkleinzoons.

Jerry Lamoureux
Zoon van "Frenchy" Paul Lamoureux

Jerry Lamoureux

MENU

pagina's

1 - 2 - 3