Floyd Talbert was een van de leden van E Company 506th Regiment, 101 Airborne Division.
Hij was een van de weinigen die na de oorlog uit het zicht verdwenen van Easy Company.
In 1981 nam hij deel aan de reünie van. Het was zijn laatste.
Net voor de reunie schreef hij een brief aan zijn vroegere commandant Winters die hij beëindigde met de woorden:"Dick ik zou hier mee kunnen doorgaan tot in het oneindige. Nog nooit heb ik er met iemand over gepraat. Deze dingen zijn verschrikkelijk heilig voor me. Voor altijd uw toegewijde soldaat...."
Tab had er een recente foto van hemzelf bijgedaan. Hij zag eruit als een bergbewoner. Zijn broer Bob vertelde me: "Tab" hield ervan om in de bergen te zijn, om daar te jagen en te vissen. Hij hield van de natuur.
Hij overleed op 18 oktober 1982.
Dick Winters gaf hem zijn best mogelijke compliment: "Als ik maar een man mocht uitzoeken waarmee ik een missie zou moeten uitvoeren, zou het Talbert zijn."
(text from the book Band of Brothers page 306 with kind permission from Stephen Ambrose)
DE GELOOFSBELIJDENIS VAN EEN PARA TROOPER.
Ik nam vrijwillig dienst als paratrooper, me volledig bewust van de gevaren daarvan en dat ik door mijn acties altijd het gezag, de eer en de korpsgeest zal hooghouden van de enige vrijwilligers tak van het leger waartoe ik behoor.
Ik ben me ervan bewust dat een parachutist niet zomaar een soldaat is die per parachute op de plaats van bestemming komt om te vechten maar dat hij een elite "shock-trooper" is en dat zijn land van hem verwacht dat hij verder en sneller marcheert dan iedere andere soldaat.
Ik zal noot mijn maten in de steek laten, mijn plicht om te trainen verzuimen, maar zal me altijd mentaal en fysiek fit houden en zal altijd mijn volledig aandeel van mijn taak op mijn schouders nemen, wat die taak ook mag inhouden.
Ik zal er altijd naar proberen te streven dat mijn militaire uitstraling, houding en gedrag, het hoge niveau van training en moraal reflecteert van de para's.
Ik zal de bekwaamheid van mijn vijanden respecteren. Ik zal eerlijk en met al mijn macht vechten. Overgave komt in mijn geloofsbelijdenis niet voor.
Ik zal meer initiatief ontplooien dan wat van andere eenheden wordt verwacht en ik zal doorvechten en de opdracht voltooien, ook al ben ik de enige overlevende.
Floyd (r) met zijn jongere broer waarvan hij de vingertjes vasthoudt. Ook oorlogsveteranen zijn ooit kind geweest.
Floyd staat hier -3de van links- in het basketball team van de middelbare school in 1941. Hij was een uitstekende "Point Guard" en stond bekend om zijn "lange afstands voorzetten".
vlnr: Floyd Talbert - Art Youman - Paul Rogers - Forrest Guth
North Carolina
Links: een deel van 99 uit het boek Band of Brothers
De daar omschreven gebeurtenis had onderstaand gedicht tot gevolg
The
Night of the
Bayonet
Direct
from the film I quote:
"The night was filled with dark and cold,
When Sergeant Talbert, the story is told,
Pulled out his poncho and headed out,
To check the lines dressed like a Kraut,
Upon a trooper our hero came,
Fast asleep he called his name,
Smith! O Smith! get up its time
To take your turn on the line,
And Private Smith so very weary
Cracked upon a eyelid red and bleary,
grabbed his rifle he did not tarry,
Hearing Floyd but seeing Jerry,
DON'T cried Tab, Its me and yet
Smith charged to sweet, with his bayonet
He lunged and thrust both high and low,
And skewered the boy from Kokomo
And as they carried him away
Our punctured hero was heard to say,
When in this war you venture out,
Best never do it dressed as a Kraut!
Wie had ooit kunnen denken dat deze schattige peuter(l) later in zijn leven op de auto van een van 's werelds meest verschrikkelijke dictators zou staan. (rechtsboven) Op de stafauto van Hitler.
Toen hij de opdracht kreeg om de auto aan de officieren over te dragen testte Talbert eerst even of de ramen wel kogelwerend waren. Hij ontdekte dat pantser doorborende munitie de klus klaarde. Daarna liet hij het water uit de radiateur lopen en toen pas droeg hij hem over aan de regimentsstaf
(text from the book Band of Brothers with permission of Dr. Stephen Ambrose)
Boven midden: Floyd (r) met Don Malarkey in Oostenrijk 1945 .De foto ernaast is toen gemaakt.)
Links: Floyd voor de eerste keer met verlof in 1942. Onderweg naar huis sliep hij in de trein en heeft iemand zijn jump-wings gestolen. Vandaar dat die niet op zijn jack te zien zijn.
Rechts boven: Op de bruiloft van Lavon Reese, ook een veteraan van Easy Company was Floyd Talbert "best man". Hij staat rechts naast de bruidegom.
De
foto's links kreeg ik van een van de broers van Floyd Talbert. De foto's
zijn nog nooit buiten de familie geweest en ik voel me dan ook zeer vereerd
dat zij me de gelegenheid en toestemming hebben gegeven deze foto's op mijn
web-site te gebruiken.
De linker is gemaakt in 1945. De middelste is in 1956 gemaakt tijdens de
bouw van het huis van Max Talbert en zijn vrouw Phyllis. Floyd staat tweede
van rechts.
Max Talbert (rechts) noemde zijn broer Floyd "Chick". Max heeft een wel heel originele kentekenplaat op zijn auto.
Links Bob Talbert
Om recht te doen aan zijn levenswijze en omdat hij zo van de natuur genoot heb ik bovenstaande fotobewerkingen gemaakt als een hommage aan zijn leven na de oorlog.
In het boek Band of Brothers wordt een stukje over Floyd Talbert geschreven over zijn leven na de oorlog. Daarin wordt hij beschreven als een zwerver en een dronkaard. Stephen Ambrose schreef echter wat hij van anderen had gehoord zonder dat ooit op waarheid te onderzoeken. Het bleek niet waar te zijn en hoewel de familie van Floyd daar met Ambrose over heeft gepraat is het in heruitgaven van het boek nooit gerectificeerd. Hieronder het relaas van Bob Talbert, zijn broer.
Beste Peter,
Ik
laat je hierbij weten dat mijn familie de pagina's die je over "Tab"
hebt gemaakt, heel erg waardeert.
Een opmerking.....De opmerkingen in het boek Band of Brothers over Tab dat
hij na de oorlog een zwerver en dronkwaard werd zijn niet juist. Mijn broer
en ik hebben dat uitvoerig met Ambrose besproken en hij gaf toe dat hij het
gerucht had gehoord tijdens een van zijn vele interviews die hij had gehouden
met enkele van de nog in leven zijnde veteranen. Maar ze waren gebaseerd op
veronderstellingen en geruchten onder elkaar. Tab heeft zelf toegegeven dat
hij een drankprobleem had. Maar hij was NOOIT een zwerver. Hij was super
intelligent en kon bijna alles wat hij wilde. Na
zijn diensttijd bezocht hij de Universiteit van Indiana (hij verbleef in dit
huis -rechts- nabij de campus) en kreeg hij vrijwel meteen een baan bij de
Union Carbide (Haynes Stellite Division in Kokomo, Indiana).
Het leven dat hij in Californie leefde was precies wat hij wilde. Hij vertelde ons dat heel vaak en leek heel gelukkig met wat hij deed. Hij vestigde zich definitief in Redding, Californie, en woonde daar vele jaren. Hij hield van jagen en vissen en werd verliefd op de natuur daar, inclusief het Shasta meer.
Zijn dochter was erg ontdaan en kwaad op Ambrose toen ze zijn boek las. Ik vertelde haar dat ik het Ambrose niet kwalijk nam omdat hij slechts had opgeschreven wat hij had gehoord in interviews. Ik vertelde Ambrose hetzelfde. Het deed de familie echter wel pijn want hij was geen zwerver. Volgens zijn dochter had hij voor zijn dood in 1982 zijn drankprobleem opgelost en had hij zijn financien en zijn leven op orde toen hij stierf.
Wij zijn je erg dankbaar voor je aardige beschouwingen en we wensen je het allerbst in de toekomst. Tussen twee haakjes: Persoonlijk heb ik erg van je website genoten!
Bedankt,
Bob ("Tabs" broer)
